غزل ۶۷۵ - هر آن دل‌ها که بی‌تو شاد باشد

هر آن دل‌ها که بی‌تو شاد باشد
چو خاشاکی میانِ باد باشد ۱

چو مُرغِ خانگی کَزْ اوج پَرَّد
چو شاگردی که بی‌اُستاد باشد ۲

چه مانَد صورتی کَزْ خود تَراشی
بدان شاهی که حوری زاد باشد؟ ۳

چه مانَد هَیبَتِ شمشیرِ چوبین
به شمشیری که از پولاد باشد؟ ۴

تو عَهدی کرده‌یی چون روح بودی
وَلیکِن کِی تو را آن یاد باشد ۵

اگر مُنکِر شَویْ من صَبر دارم
بدان روزی که روزِ داد باشد ۶