هوش مصنوعی: متن بیانگر تأثیر عمیق خنده‌ای است که جهان را زنده کرده و این پرسش را مطرح می‌کند که آیا وجود می‌تواند از عدم بیرون آید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد.

تک‌بیت ۱۳۸۵ - زنده شد عالمی از خندهٔ جان‌پرور او

زنده شد عالمی از خندهٔ جان‌پرور او
که گمان داشت وجود از عدم آید بیرون؟ ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۳۸۴ - مرا هر کس که بیرون می‌کشد از گوشهٔ خلوت
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۳۸۶ - بر سیه‌بختی ارباب سخن می‌گرید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.