(۸) حکایت آن درویش با ابوبکر ورّاق

شبی در خواب دید آن مردِ مشتاق
که بس گریانستی بوبکر ورّاق ۱

بدو گفتا که ای مرد خدائی
بدین زاری چنین گریان چرائی ۲

چنین گفت او که چون گریان نباشم
ز پای افتاده سر گردان نباشم؟ ۳

که امروزی درین جائی نشستم
درین یکپاره گورستان که هستم ۴

زده مُرده که آوردند امروز
یکی ایمان نبرد این بس بوَد سوز ۵

کسی را دین بوَد هفتاد ساله
بکفرش چون توان دیدن حواله؟ ۶

کنون هم گریه و هم سوزم اینست
چه گویم، نقدِ امروزم هم اینست ۷

عزیزا کار مشکل می‌نماید
ولیکن خلق غافل می‌نماید ۸

ز خوف عاقبت هر کو خبر یافت
بنَو هر لحظه اندوهی دگر یافت ۹

ز خوف ره میان کفر و ایمان
نه کافر خواند خود را نه مسلمان ۱۰

میان کفر و دین بنشست ناکام
که تا آن آب چون آید سر انجام ۱۱