هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به جستجوی معشوق حقیقی و درک حقیقت وجودی می‌پردازد. شاعر از نشانه‌های معشوق، زیبایی او، و رازهای جهان هستی سخن می‌گوید و به دنبال درک عمیق‌تری از حقیقت است. او از نقش‌های ظاهری جهان فراتر می‌رود و به دنبال شناخت جان و حقیقت نهفته در پس این صورتهاست.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی دارد. این مفاهیم ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

غزل ۷۲۷ - از دلبر ما نشان که دارد؟‌

از دِلْبَرِ ما نشان کِه دارد؟‌
در خانه مَهی نَهانْ کِه دارد؟ ۱

بی دیده جَمالِ او کِه بیند؟‌
بیرون زِ جهان جهانْ کِه دارد؟ ۲

آن تیر که جانْ شِکارِ آن است‌
بِنْمایْ که آن کَمان کِه دارد؟ ۳

در هر طَرَفی یکی نِگاری‌ست‌
صوفی تو نِگَر که آن کِه دارد ۴

این صورتِ خَلْق جُمله نَقْش اند‌
هم جان دانَد که جان کِه دارد ۵

این جُمله گدا و خوشه چین اَند‌
آن دستِ گُهَر فَشان کِه دارد؟ ۶

قُلّاب شُدند جُمله عالَم
آخِر خَبَری زِ کان کِه دارد؟ ۷

شاد است زمانْ به شَمسِ تبریز‌
آخِر بِنِگَر زمان کِه دارد؟ ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۲۶ - شب رفت حریفکان کجایید؟‌
گوهر بعدی:غزل ۷۲۸ - دشمن خویشیم و یار آن که ما را می‌کشد‌
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.