هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر به روزی اشاره میکند که با وجود زنده بودن، بهگونهای معنوی مردهاند. آنها از هزاران عالم طلب کردهاند و راهی را پیمودهاند که بسیاری از هشیاران در آن سوختهاند، اما خودشان در مستی و بیخودی غرق شدهاند.
رده سنی:
18+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'مستی' و 'بیخودی' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴ - زان روز که ما به زندگانی مُردیم
زان روز که ما به زندگانی مُردیم
گوی طلب از هزار عالم بُردیم ۱
راهی که در او هزار هشیار بسوخت
در مستی خویش و بیخودی بسپُردیم ۲
گوی طلب از هزار عالم بُردیم ۱
راهی که در او هزار هشیار بسوخت
در مستی خویش و بیخودی بسپُردیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - بستیم میان و خون دل بگشادیم
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - روزی که به دریای فنا در تازم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
