هوش مصنوعی: شاعر از رها کردن خود از محدودیت‌های وجودی و ورود به وادی بی‌نهایت سخن می‌گوید و از دوست می‌خواهد که او را سرزنش نکند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد.

شماره ۱۳ - بستیم میان و خون دل بگشادیم

بستیم میان و خون دل بگشادیم
پندار وجود خود ز سر بنهادیم ۱

ما را چه کنی ملامت، ای دوست که ما
در وادی بینهایتی افتادیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲ - از بس که دلم در بُنِ این قلزم گشت
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - زان روز که ما به زندگانی مُردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.