هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که انسان در این جهان از یقین بیبهره است و نمیداند کیست و به کجا میرود. او توصیه میکند که خردمندان بر این حال انسانها گریه کنند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است.
شماره ۱۱ - از آرزوی یقین چو مینتوان زیست
از آرزوی یقین چو مینتوان زیست
بر خلق بباید ای خردمند! گریست ۱
کاینجا که بود هیچ نمیداند کیست
وانجا که رود حال نمیداند چیست ۲
بر خلق بباید ای خردمند! گریست ۱
کاینجا که بود هیچ نمیداند کیست
وانجا که رود حال نمیداند چیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - مائیم در اوفتاده چون مرغ به دام
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - ای دل هر دم غم دگرگون میخور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
