هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس سردرگمی و حیرت در برابر هستی و وجود خود سخن میگوید. او از این که نمیداند چه بوده و چه خواهد شد، احساس بیفایدهگی میکند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۰ - زانگه که بقا روی نمودست مرا
زانگه که بقا روی نمودست مرا
هر لحظه تحیری فزودست مرا ۱
از بود و نبود من چه سودست مرا
چون میبندانم که چه بودست مرا ۲
هر لحظه تحیری فزودست مرا ۱
از بود و نبود من چه سودست مرا
چون میبندانم که چه بودست مرا ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - دردا که ز خود بیخبرم باید مرد
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - امروز منم ذوقِ خرد نادیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
