هوش مصنوعی:
شاعر از بلبل روح (نماد انسان) میخواهد که از محدودیتهای مادی رها شود و به سوی عرش (معنویت) پرواز کند. او اشاره میکند که انسان مانند مرغی است که نباید به پالان (قیدوبندهای دنیوی) محدود شود.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که برای درک عمیقتر، به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات تمثیلی نیاز دارد.
شماره ۹ - ای بلبل روح چند باشی مگسی
ای بلبل روح چند باشی مگسی
پَر باز کُن و به عرش رو در نَفَسی ۱
تا کی بستهٔ پالان آخر
پالان نتوان نهاد بر مرغ کسی ۲
پَر باز کُن و به عرش رو در نَفَسی ۱
تا کی بستهٔ پالان آخر
پالان نتوان نهاد بر مرغ کسی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸ - ای جانِ شریف! ترک این دنیی گیر
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - بر جان و تنِ بیش بها میگریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
