هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از غرق شدن در عشق و از دست دادن خود و آثار وجودی خود سخن میگوید. او بیان میکند که در این مسیر، تمام تلاشها و تغییراتش به ناچیزی و نابودی انجامیده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
شماره ۲۶ - در قلزم عشق تو که دیار نماند
در قلزم عشق تو که دیار نماند
تا غرقه شوم ز خود بسی کار نماند ۱
بس زیر و زبر که آمدم تا آخر
ناچیز چنان شدم که آثار نماند ۲
تا غرقه شوم ز خود بسی کار نماند ۱
بس زیر و زبر که آمدم تا آخر
ناچیز چنان شدم که آثار نماند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - چون خون دلم بی تو بخوردم آخر
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - جان نتواند ز عشق بر جای بُدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
