غزل ۸۴۹ - ای آن که از عزیزی در دیده جات کردند

ای آن کِه از عزیزی در دیده جاتْ کردند
دیدی که جُمله رفتند تنها رَهاتْ کردند؟ ۱

ای یوسُفِ اَمانَت آخِر بَرادرانَت
بِفْروختَنْدَت ارزان وَانْدَک بَهاتْ کردند ۲

آن‌ها که این جهان را بس بی‌وَفا بِدیدند
راه اختیار کردند تَرکِ حَیات کردند ۳

بسیار خَصْم داریْ پنهان و می‌نَبینی
کین جُمله حیله کردی ویشانْت مات کردند ۴

شاهان که ناپَدیدند چون حالِ تو بِدیدند
از مِهْر و از عِنایَت جُمله دُعات کردند ۵

با ساکنانِ سینه بِنْشین که اهلِ کینه
مانندِ طِفْلِ دینه بی‌دست و پات کردند ۶

آن‌ها نَهُفتگانَند وین‌ها که اهلِ رازَند
از رنگ هَمچو چَنگی باری دوتات کردند ۷

اندیشه کُن از آن‌ها کَانْدیشه‌هات دانند
کَم جو وَفا از این‌ها چون بی‌وَفات کردند ۸