هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به مفاهیمی مانند عشق الهی، رهایی از ظواهر فریبنده، و درک حقیقت وجودی اشاره دارد. شاعر از نمادهایی مانند نور، آینه، گل، و خار استفاده میکند تا مفاهیم عمیق عرفانی را بیان کند. همچنین، به موضوعاتی مانند رهایی از مادیات، درک حقیقت درونی، و عشق به خداوند پرداخته شده است.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم عرفانی و ادبیات کلاسیک فارسی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
غزل ۸۵۹ - نی دیده هر دلی را دیدار مینماید
نی دیده هر دلی را دیدار مینِمایَد
نی هر خَسیس را شَهْ رُخسار مینِمایَد ۱
اِلّا حَقیرِ ما را اِلّا خَسیسِ ما را
کَزْ خار میرَهانَد گُلْزار مینِمایَد ۲
دودِ سیاهِ ما را در نور میکَشانَد
زُهدِ قدیمِ ما را خَمّار مینِمایَد ۳
هرگز غُلامِ خود را نَفْروشَد و نَبَخشَد
تا چیست این که او را بازار مینِمایَد ۴
شیریست پورِ آدم صندوقِ عالَم اَنْدَر
صندوقْ دَرشُدهست او بیمار مینِمایَد ۵
روزی که او بِغُرَّد صندوق را بِدَرَّد
کاری نِمایَد اکنون بیکار مینِمایَد ۶
صِدّیق با مُحَمَّد بر هفت آسْمان است
هر چند کو به ظاهر در غار مینِمایَد ۷
یکّیست عشقْ لیکِن هر صورتی نِمایَد
وین اَحْولانِ خَس را دوچار مینِمایَد ۸
جُمله گُل است این رَهْ گَر ظاهرش چو خاراست
نور از درختِ موسیٰ چون نار مینِمایَد ۹
آبِ حَیات آمد وین بانگِ سیلِ آب است
گُفتار نیست لیکِن گفتار مینِمایَد ۱۰
سوگند خورده بودم کَزْ دل سُخَن نگویم
دلْ آیِنهست و رو را ناچار مینِمایَد ۱۱
شَمسُ الْحَقی که نورَشْ بر آیِنهست تابان
در جُنبشْ این و آن را دیوار مینِمایَد ۱۲
هر طَبْله که گُشایَم زان قَندِ بیکَران است
کان را به نوعِ دیگر عَطّار مینِمایَد ۱۳
نی هر خَسیس را شَهْ رُخسار مینِمایَد ۱
اِلّا حَقیرِ ما را اِلّا خَسیسِ ما را
کَزْ خار میرَهانَد گُلْزار مینِمایَد ۲
دودِ سیاهِ ما را در نور میکَشانَد
زُهدِ قدیمِ ما را خَمّار مینِمایَد ۳
هرگز غُلامِ خود را نَفْروشَد و نَبَخشَد
تا چیست این که او را بازار مینِمایَد ۴
شیریست پورِ آدم صندوقِ عالَم اَنْدَر
صندوقْ دَرشُدهست او بیمار مینِمایَد ۵
روزی که او بِغُرَّد صندوق را بِدَرَّد
کاری نِمایَد اکنون بیکار مینِمایَد ۶
صِدّیق با مُحَمَّد بر هفت آسْمان است
هر چند کو به ظاهر در غار مینِمایَد ۷
یکّیست عشقْ لیکِن هر صورتی نِمایَد
وین اَحْولانِ خَس را دوچار مینِمایَد ۸
جُمله گُل است این رَهْ گَر ظاهرش چو خاراست
نور از درختِ موسیٰ چون نار مینِمایَد ۹
آبِ حَیات آمد وین بانگِ سیلِ آب است
گُفتار نیست لیکِن گفتار مینِمایَد ۱۰
سوگند خورده بودم کَزْ دل سُخَن نگویم
دلْ آیِنهست و رو را ناچار مینِمایَد ۱۱
شَمسُ الْحَقی که نورَشْ بر آیِنهست تابان
در جُنبشْ این و آن را دیوار مینِمایَد ۱۲
هر طَبْله که گُشایَم زان قَندِ بیکَران است
کان را به نوعِ دیگر عَطّار مینِمایَد ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
۵۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۵۸ - وقتی خوشست ما را لابد نبید باید
گوهر بعدی:غزل ۸۶۰ - ای دل اگر کم آیی کارت کمال گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
