هوش مصنوعی: این متن بیانگر اندوه و دلتنگی عمیق شاعر است که مانند ابری بی‌وقف می‌گرید. شاعر از دیگران می‌پرسد که چه اتفاقی افتاده است که او را این چنین غمگین کرده و از حد معمول فراتر رفته است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی داشته باشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند اندوه و پرسش‌های وجودی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

شماره ۹ - پیوسته چو ابر این دل بیخویش که هست

پیوسته چو ابر این دل بیخویش که هست
خون میگرید زین ره در پیش که هست ۱

گویند: چه کارت اوفتادست آخر
چه کار بود فتاده زین بیش که هست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸ - گر دل بر امید رهنمون بنشیند
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - عمری که ز رفتنش چنین بیخبرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.