هوش مصنوعی:
شاعر از بیفایده بودن و فرسودگی خود و دیگران ابراز تاسف میکند و احساس میکند که از زندگی لذت نبرده و بیثمر بودهاست.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد یا باعث ایجاد پریشانی عاطفی شود.
شماره ۴۵ - افسوس که بی فایده فرسوده شدیم
افسوس که بی فایده فرسوده شدیم
وز آسِ سپهرِ سرنگون سوده شدیم ۱
دردا و ندامتا که تا چشم زدیم
نابوده دمی بکام، نابوده شدیم ۲
وز آسِ سپهرِ سرنگون سوده شدیم ۱
دردا و ندامتا که تا چشم زدیم
نابوده دمی بکام، نابوده شدیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴ - دردا که ز خواب بس دل غافل ما
گوهر بعدی:شماره ۴۶ - جان را خطرِ روزِ پسین بایددید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.