هوش مصنوعی: شاعر از بی‌فایده بودن و فرسودگی خود و دیگران ابراز تاسف می‌کند و احساس می‌کند که از زندگی لذت نبرده و بی‌ثمر بوده‌است.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا باعث ایجاد پریشانی عاطفی شود.

شماره ۴۵ - افسوس که بی فایده فرسوده شدیم

افسوس که بی فایده فرسوده شدیم
وز آسِ سپهرِ سرنگون سوده شدیم ۱

دردا و ندامتا که تا چشم زدیم
نابوده دمی بکام، نابوده شدیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۴ - دردا که ز خواب بس دل غافل ما
گوهر بعدی:شماره ۴۶ - جان را خطرِ روزِ پسین بایددید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.