هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی طبیعت و گذرایی زندگی اشاره می‌کند. او لاله را به ماه و سبزه را به خطی سیاه تشبیه می‌کند و از کاسه‌ای سرشار از غرور که اکنون به پیمانه‌ای خاک تبدیل شده، سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم فلسفی و نمادین است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند زوال و مرگ ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۳۵ - لاله ز رخی چو ماه میبینم من

لاله ز رخی چو ماه میبینم من
سبزه ز خطی سیاه میبینم من ۱

وان کاسهٔ سرکه بود پر باد غرور
پیمانهٔ خاک راه میبینم من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴ - هر خاک که در جهان کسی فرسوده است
گوهر بعدی:شماره ۳۶ - پیش از من و تو پیر و جوانی بودست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.