هوش مصنوعی: شاعر از درد از دست دادن عزیزی می‌گوید که مانند گلی در میان گلزار ریخته است. او از باد اجل و ناراحتی ناشی از آن سخن می‌گوید و بیان می‌کند که با وجود شکوفایی بهار، گل زندگی‌اش از دست رفته است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی و غمگینانه است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.

شماره ۵ - دردا که گلم میان گلزار بریخت

دردا که گلم میان گلزار بریخت
وز باد اجل بزاری زار بریخت ۱

این درد دلم با که بگویم که بهار
بشکفت گل و گل من از بار بریخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴ - پیمانهٔ خاک گشت آن چشمهٔ نوش
گوهر بعدی:شماره ۶ - ماهی که چو مهر عالم آرای افتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.