هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از بازگشت اقبال و دولت سخن میگوید و از عشق و خرد به عنوان نیروهای متضاد یاد میکند. شاعر از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند و گاه فتنهانگیز یاد میکند که خرد را تحت تأثیر قرار میدهد. همچنین، شاعر از زیبایی و جذابیت عشق و تأثیر آن بر جهان و انسان سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی مانند عشق، خرد، و اقبال است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعارههای پیچیده ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۸۸۵ - بار دگر آمدیم تا شود اقبال شاد
بارِ دِگَر آمدیم تا شود اِقْبالْ شاد
دولتْ بارِ دِگَر در رُخِ ما رو گُشاد ۱
سُرمه کَشید این جهان بازْ زِ دیدارِ ما
گشت جهانْ تازه روی چَشمِ بَدَش دور باد ۲
عشقْ زِ زَنجیرِ خویش جَست و خِرَد را گرفت
عقلْ زِ دَستانِ عشق ناله کُنان دادْ داد ۳
مَریَمِ عشقِ قدیم زادْ مَسیحی عَجَب
داد نَیابَد خِرَد چون که چُنین فِتْنه زاد ۴
باز دو صد قُرصِ ماه بر سَرِ آن خوان شِکَست
دلْ چو چُنین خوان بِدید پایْ به خون درنَهاد ۵
دولتْ بِشْتافتهست چون نَظَرَت تافتهست
تا که بَقا یافتهست عاشِقِ کَوْن و فَساد ۶
مَفْخَرِ تبریزیان شَمسِ حَق ای خوش نشان
عالَم ای شاهِ جان بیرُخِ خوبَت مَباد ۷
دولتْ بارِ دِگَر در رُخِ ما رو گُشاد ۱
سُرمه کَشید این جهان بازْ زِ دیدارِ ما
گشت جهانْ تازه روی چَشمِ بَدَش دور باد ۲
عشقْ زِ زَنجیرِ خویش جَست و خِرَد را گرفت
عقلْ زِ دَستانِ عشق ناله کُنان دادْ داد ۳
مَریَمِ عشقِ قدیم زادْ مَسیحی عَجَب
داد نَیابَد خِرَد چون که چُنین فِتْنه زاد ۴
باز دو صد قُرصِ ماه بر سَرِ آن خوان شِکَست
دلْ چو چُنین خوان بِدید پایْ به خون درنَهاد ۵
دولتْ بِشْتافتهست چون نَظَرَت تافتهست
تا که بَقا یافتهست عاشِقِ کَوْن و فَساد ۶
مَفْخَرِ تبریزیان شَمسِ حَق ای خوش نشان
عالَم ای شاهِ جان بیرُخِ خوبَت مَباد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۸۴ - پرده دل میزند زهره هم از بامداد
گوهر بعدی:غزل ۸۸۶ - از رسن زلف تو خلق به جان آمدند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
