هوش مصنوعی:
این متن دربارهٔ دل گمشده و بیقرار است که در بیابان بیپایان الهی ایستاده و از عمری که گذرانده، پرسش میکند. شاعر از دل میخواهد که دیگر بیقراری نکند و آرام گیرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۱۵ - دل گم شد و در ره الاهی اِستاد
دل گم شد و در ره الاهی اِستاد
در بادیهٔ نامتناهی اِستاد ۱
هان ای دل بیقرار! عمری رفتی
تا چند روی تو چون نخواهی اِستاد ۲
در بادیهٔ نامتناهی اِستاد ۱
هان ای دل بیقرار! عمری رفتی
تا چند روی تو چون نخواهی اِستاد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - اندر طلب حضرت جاوید آخر
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - نه هیچ کسی به زندگانیش گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
