هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از عشق عمیق و دوگانگی میان امید به وصال و ترس از هجران سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر روز با این احساسات متضاد، گویی بارها زندگی کرده و مرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و احساسات عمیق است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری مانند 'صد بار بزیستیم و صد ره مردیم' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۷۶ - هم عمر به بوی تو به آخر بردیم

هم عمر به بوی تو به آخر بردیم
هم لوح دل ازنقش جهان بستردیم ۱

ز امید وصال و بیم هجرت هر روز
صد بار بزیستیم و صد ره مردیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۵ - چون وصل تو تخم آشنائی انداخت
گوهر بعدی:شماره ۷۷ - تا بی رخ یار محرمم بنشسته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.