غزل ۹۲۴ - به روح‌های مقدس ز من سلام برید

به روح‌هایِ مُقدَّسْ زِ من سَلام بَرید
به عاشقانِ مُقدَّم زِ من پیام بَرید ۱

به روزِ وَصلْ چو بَرقَم شبِ فِراقْ چو ابر
ازین دو حال مُشَوَّش بگو کُدام بَرید؟ ۲

خدایْ خَصمِ شما گَر به پیشِ آن خورشید
زِ ماه و شمع و سِتاره و چراغ نام بَرید ۳

سیاه کاسه شوید اَرْ زِ مَطْبَخِ عشقش
به سویِ خوانِ کَرَم دیگ‌هایِ خام بَرید ۴

نشان دَهَم که شما آتش از کجا آرید
زِ بَرقِ نَعْلِ شَهَنْشاهِ خوش خُرام بَرید ۵

وَلیک مَرکَبِ تُند است هان و هان زِنهار
نه زین هِلَد نه لِگام اَرْ شما لِگام بَرید ۶

حَیات یابَد آن جا را اگر چه مُرده بَرید
حَلال گردد آن جا اگر حَرام بَرید ۷

هزار بَندْ چو عشقش زِ پایِ جانْ بِگُشاد
مرا دو دست گرفته به آن مَقام بَرید ۸

زِ لوحِ عشق نِبِشتیم این غَزَل‌ها را
به شَمسِ مَفْخَرِ تبریز ازین غُلام بَرید ۹