شماره ۴۳ - زلف تو که بود آرزوئی همه را

زلف تو که بود آرزوئی همه را
جز دیدن او نبود روئی همه را ۱

موئی ز سرِ یک شکنش برکندم
کآویخته بود دل به موئی همه را ۲