هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از زلف یار خود سخن میگوید که مانند مشک در هر سو پخش شده است و بیمهر است زیرا مانند هندو سیاه است. همچنین، به دلیل غارت جان و شتاب زیاد، شکسته و بر روی زمین افتاده است.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و توصیفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیدهتر، آن را برای سنین بالاتر مناسب میسازد.
شماره ۴۷ - زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد
زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد
بی مهر از آن است که هندوی افتاد ۱
زان گشت چنین شکسته کز غارت جان
از بس که شتاب کرد بر روی افتاد ۲
بی مهر از آن است که هندوی افتاد ۱
زان گشت چنین شکسته کز غارت جان
از بس که شتاب کرد بر روی افتاد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - تا در سر زلفت خم و چین افکندی
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
