شماره ۴۸ - دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»

دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»
چون دید که نیست هر زمانش آهی است ۱

در زلفِ تو میرفت و به زاری میگفت:
«یا رب چه دراز و بس پریشان راهی است!» ۲