هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و دلسوختگی سخن میگوید و با استفاده از تصاویر زیبایی مانند زلف سیاه و آفتاب، احساسات خود را بیان میکند. او از تیرگی جهان به دلیل سیاهی زلف معشوق میگوید و این که این زلف حتی بر آفتاب نیز سایه افکنده است.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۰ - تا در سرِ زلفت خم و تاب افکندی
تا در سرِ زلفت خم و تاب افکندی
این سوخته را دل به عذاب افکندی ۱
از زلفِ سیاهِ تو جهان تیره از آنست
کان زلفِ سیه بر آفتاب افکندی ۲
این سوخته را دل به عذاب افکندی ۱
از زلفِ سیاهِ تو جهان تیره از آنست
کان زلفِ سیه بر آفتاب افکندی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹ - تا زلفِ زره ورت به هم تافته شد
گوهر بعدی:شماره ۷۱ - چون مشکِ خط تو سایه ور میافتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
