خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این شعر، شاعر با خط مشکین (خطی مانند مشک) و ابروی معشوقه خود گفتوگو میکند. شاعر ابتدا اشاره میکند که خط مشکین معشوق بر ماه هم خطاست، و معشوق پاسخ میدهد که برای چنین خطایی باید مشک از او خواست. سپس شاعر به کمان ابروی معشوق اشاره میکند و معشوق پاسخ میدهد که چنین کمانی بدون زه (تیر) راست نمیشود.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی و ظرافتهای ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷ - گفتم: خط مشکین تو بر ماه خطاست
گفتم: خط مشکین تو بر ماه خطاست
گفتا:به خطا مشک ز من باید خواست ۱
گفتم که زه این کمان ابرو که تراست!
گفتا که چنین کمان به زه ناید راست ۲
گفتا:به خطا مشک ز من باید خواست ۱
گفتم که زه این کمان ابرو که تراست!
گفتا که چنین کمان به زه ناید راست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - خطّت دام است و خالت او را دانه است
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - گفتم: «کس را روی تو و موی تو نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
