هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از غم و اندوهی که همواره در دل و جانش حضور دارد سخن میگوید. او احساس میکند که هر لحظه به غمی جدید دچار میشود و هر بخش از وجودش در ماتمی تازه فرو رفته است. با این حال، بیان میکند که اگر تنها یک غم داشت، تحمل آن آسانتر بود.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک و ارتباط با آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای سنین بالاتر که تجربههای عاطفی بیشتری دارند، جذابیت و درک بهتری دارد.
شماره ۱۷ - هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند
هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند
آواره شده به عالمی تازه درند ۱
گر باشد یک غمم چه غم باشد ازان
یک یک جزوم به ماتمی تازه درند ۲
آواره شده به عالمی تازه درند ۱
گر باشد یک غمم چه غم باشد ازان
یک یک جزوم به ماتمی تازه درند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - اندیشهٔ عالمی مرا افتادست
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - برخاست دلم چنانکه در غم بنشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
