شماره ۴۸ - روزی که بود روز هلاک من و تو

روزی که بود روز هلاک من و تو
از تن برهد روانِ پاک من و تو ۱

ای بس که نباشیم وزین طاق کبود
مه میتابد بر سر خاک من و تو ۲