هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به صبح خطاب میکند و بیان میدارد که صبح با وجود زیباییها و نورافشانیاش، همدم و همراه او نیست. از این رو از صبح میخواهد که دم نزند و دم ندهد، چرا که آنها با هم همدم نیستند.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عمیق تر، درک آن را برای سنین پایین دشوار میسازد.
شماره ۳۷ - ای صبح! جهان فروز عالم تو نیی
ای صبح! جهان فروز عالم تو نیی
در خنده زدن شکرفشان هم تو نیی ۱
چون نیست تُرا یک صفت همدم من
دم درکش و دم مده که همدم تو نیی ۲
در خنده زدن شکرفشان هم تو نیی ۱
چون نیست تُرا یک صفت همدم من
دم درکش و دم مده که همدم تو نیی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - امشب که مرا نه تاب و نه تب بودست
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - جانم به مرادِ دل رسیدست امشب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
