هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و درد فراق سخن میگوید و خود را مانند شمعی میداند که در آتش عشق میسوزد. او با زاری و طمع به عشق ادامه میدهد، اما همچنان در رنج است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی مانند عشق و فراق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد یا نیاز به بلوغ عاطفی داشته باشد.
شماره ۴۷ - پیوسته ز عشق جان و تن میسوزم
پیوسته ز عشق جان و تن میسوزم
در درد فراق خویشتن میسوزم ۱
من خام طمع به صد هزاران زاری
چون شمع میان پیرهن میسوزم ۲
در درد فراق خویشتن میسوزم ۱
من خام طمع به صد هزاران زاری
چون شمع میان پیرهن میسوزم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - تا چند روم که این ره کوته نیست
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - سر رفت به باد و من کله میدارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
