هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از شراب معنوی و عرفانی سخن میگوید و از آن به عنوان عاملی برای روشنایی دل و جان یاد میکند. شاعر از مستی معنوی و رسیدن به حالتی فراتر از جسم و زمان صحبت میکند و از مخاطب میخواهد که از تشریفات بیهوده دوری کند و به حقیقت بپیوندد.
رده سنی:
18+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند شراب و مستی ممکن است برای مخاطبان جوانتر گمراهکننده باشد.
غزل ۱۰۱۵ - ای شاهد سیمین ذقن، درده شرابی همچو زر
ای شاهِدِ سیمین ذَقَن، دَردِه شَرابی هَمچو زَر
تا سینهها روشن شود، اَفزون شود نورِ نَظَر ۱
کوریِّ هُشیارانِ دِه، آن جامِ سُلطانی بِدِه
تا جسم گردد هَمچو جان، تا شب شود هَمچون سَحَر ۲
چون خواب را دَرهَم زدی، دَردِهْ شرابِ ایزدی
زیرا نَشایَد در کَرَم، بر خَلْق بَستن هر دو دَر ۳
ای خورده جامِ ذوالْمِنَن، تَشْنیعِ بیهوده مَزَن
زیرا که فازَ مَنْ شَکَر، زیرا که خابَ مَنْ کَفَر ۴
ای تو مُقیمِ میکده، هم مَستی و هم می زَده
تَشنیعهایِ بیهُده، چون میزنی ای بیگُهَر ۵
تا سینهها روشن شود، اَفزون شود نورِ نَظَر ۱
کوریِّ هُشیارانِ دِه، آن جامِ سُلطانی بِدِه
تا جسم گردد هَمچو جان، تا شب شود هَمچون سَحَر ۲
چون خواب را دَرهَم زدی، دَردِهْ شرابِ ایزدی
زیرا نَشایَد در کَرَم، بر خَلْق بَستن هر دو دَر ۳
ای خورده جامِ ذوالْمِنَن، تَشْنیعِ بیهوده مَزَن
زیرا که فازَ مَنْ شَکَر، زیرا که خابَ مَنْ کَفَر ۴
ای تو مُقیمِ میکده، هم مَستی و هم می زَده
تَشنیعهایِ بیهُده، چون میزنی ای بیگُهَر ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۱۴ - حکم البین بموتی و عمد
گوهر بعدی:غزل ۱۰۱۶ - انا فتحنا عینکم، فاستبصروا الغیب البصر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
