هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از عشق و علاقهاش به معشوق در هوای سرد و بارانی سخن میگوید. او از زیبایی و لطافت معشوق تعریف کرده و بیان میکند که در چنین هوایی، تنها پناهگاهش آغوش معشوق است. شاعر همچنین از تأثیر خیال معشوق بر دلش میگوید و اینکه این خیال او را از خود بیخود میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۱۰۴۷ - درین سرما و باران یار خوش تر
دَرین سَرما و بارانْ یار خوش تَر
نِگار اَنْدَر کِنار و عشقْ در سَر ۱
نِگار اَنْدَر کِنار و چون نِگاری
لَطیف و خوب و چُست و تازه و تَر ۲
دَرین سَرما به کویِ او گُریزیم
که مانَنْدَش نَزایَد کَس زِ مادر ۳
دَرین بَرف آن لَبانِ او بِبوسیم
که دل را تازه دارد برف و شِکَّر ۴
مرا طاقَت نَمانْد از دست رفتم
مرا بُردند و آوردند دیگر ۵
خیالِ او چو ناگَهْ در دل آید
دلْ از جا میرَوَد اَللّهُ اَکْبَر ۶
نِگار اَنْدَر کِنار و عشقْ در سَر ۱
نِگار اَنْدَر کِنار و چون نِگاری
لَطیف و خوب و چُست و تازه و تَر ۲
دَرین سَرما به کویِ او گُریزیم
که مانَنْدَش نَزایَد کَس زِ مادر ۳
دَرین بَرف آن لَبانِ او بِبوسیم
که دل را تازه دارد برف و شِکَّر ۴
مرا طاقَت نَمانْد از دست رفتم
مرا بُردند و آوردند دیگر ۵
خیالِ او چو ناگَهْ در دل آید
دلْ از جا میرَوَد اَللّهُ اَکْبَر ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۴۶ - نگشتم از تو هرگز ای صنم سیر
گوهر بعدی:غزل ۱۰۴۸ - خداوند خداوندان اسرار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
