الحكایة و التمثیل

بوسعید مهنه شیخ محترم
بود در حمام با پیری بهم ۱

سخت حمامی خوش ودمساز بود
زانکه آب و آتشش هم ساز بود ۲

پیر گفت ای شیخ حمامی خوشست
وز خوشی هم دلگشا هم دلکشست ۳

شیخ گفتش هیچدانی خوش چراست
گفت میدانم بگویم با تو راست ۴

چون درین حمام شیخی چون تو هست
خوش شد و خوش گشت و خوش آمد نشست ۵

شیخ گفتش زین بهت خواهم بیان
پای من چون آوریدی در میان ۶

پیر گفتش تو بگو شیخا جواب
کانچه تو گوئی جز آن نبود صواب ۷

گفت حمامیست خوش از حد برون
کز متاع جملهٔ دنیای دون ۸

نیست جز سطل و ازاری با تو چیز
وانگهی آن هر دو نیست آن تو نیز ۹