الحكایة ‌و التمثیل

یک شبی میگفت یحیی ابن المعاد
گر مرا بخشند دوزخ در معاد ۱

هیچ عاشق را نسوزم تا ابد
زانکه صد ره سوختست او از احد ۲

هر که او یکبار نه صد بار سوخت
چون توان از بهر او‌آتش فروخت ۳

سایلی گفتش اگر کار اوفتد
عاشقی را جرم بسیار اوفتد ۴

سوزیش یانه چو باشد جرم کار
گفت نه کان جرم نبود اختیار ۵

کار عاشق اضطراری اوفتد
زان ز فرط دوستداری اوفتد ۶

هیچ عاشق را ملامت روی نیست
سوختن او را قیامت روی نیست ۷

نیست رنج زیرکان در هیچ حال
سخت تر از صبر کردن بر محال ۸

لیک عاشق کز محالی دم زند
گرمی او عالمی بر هم زند ۹

گرمحالی گوید او واجب بود
ور حجابی افتدش حاجب بود ۱۰