خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن از حسادت نکردن به پیامبران و فرشتگان سخن می‌گوید، زیرا آن‌ها با چالش‌های خاص خود روبرو هستند. او بیشتر به کسانی حسادت می‌کند که هرگز متولد نشده‌اند و از رنج‌های زندگی در امان هستند. شاعر از زندگی و نفس خود ناراضی است و آرزو می‌کند که هرگز متولد نشده بود. او فقر و غنا را برابر می‌داند و تنها آرزوی رهایی از خود را دارد. ترس از مرگ و رنج‌های زندگی نیز در این متن مشهود است.

رده سنی: 18+ متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، بیان ناامیدی و آرزوی عدم تولد ممکن است برای مخاطبان جوان مناسب نباشد.

فاضل عالم فضیل آن ابر اشک
گفت از پیغامبرانم نیست رشک

زانکه ایشان هم لحد هم رستخیز
پیش دارند و صراطی نیز تیز

جمله با کوتاه دستی و نیاز
کرده در نفسی زفان جان دراز

وز فرشته نیز رشکم هیچ نیست
زانکه آنجا عشق و پیچاپیچ نیست

لیک ازان کس رشکم آید جاودان
کو نخواهد زاد هرگز در جهان

بازگردد خوش هم از پشت پدر
تاشکم مادر نیارد بر زبر

کاشکی هرگز نزادی مادرم
تانکردی کشته نفس کافرم

بکشدم نفسم که نفسم کشته باد
بکشدم در خون که در خون گشته باد

از توانگر بودن و درویشیم
هیچ خوشتر نیست از بیخویشیم

چون مرا از ترس این صد درس هست
هرکرا جانست جای ترس هست

«عطار نیشابوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir