غزل ۱۲ - وصف تو چه میکنم نگارا

وصف تو چه میکنم نگارا
آن وصف بود ثنا خدا را ۱

از باده کیست نرگست مست
رویت زکه دارد این صفا را ۲

شمشاد ترا که داد رفتار
کز پای فکند سروها را ۳

از لطف که شد تن تو چون گل
وزقهر که شد دلت چو خارا ۴

چشمان ترا که فتنه آموخت
کز ما رمقی نماند ما را ۵

در مملکت خرد که سرداد
آن غمزهٔ شوخ دلربا را ۶

در چشم خوش تو کیست ساقی
کز ما پی می ربود ما را ۷

بر دانة خال عنبرینت
آن دام که گسترید یارا ۸

آب رخت از کدام چشمه است
کز چشم بریخت آب ما را ۹

تیر مژه از کمان ابرو
بر دل که زند بگو خدا را ۱۰

این حسن و جمال دلفریبت
از بهر که صید کرد ما را ۱۱

ازشیوه یار فیض آموخت
در پرده ثنا کند خدا را ۱۲