غزل ۳۶ - بالا رویم بس که زاندازه گذشتیم

بالا رویم بس که زاندازه گذشتیم
در عالم دل در چه شمارست دل ما ۱

بر تابهٔ عشق تو برشتند دل ما
با درد و غم و غصه سرشتند گل ما ۲

صد شکر بدست آمدش این گنج سعادت
گر عشق نمیبود چه میکرد دل ما ۳

دهقان ازل کشت درین یوم محبت
زان بر ندهد غیر بلا آب و گل ما ۴

گردرد نبودی بچه پرورده شدی جان
یاد تو نمیبود چه میکرد دل ما ۵

گر آرزوی دولت وصل تو نبودی
خاطر بچه خوش داشتی از خویش دل ما ۶

احرام سیر کوی تو بستیم بر آن خاک
شاید که شود ریخته خون بحل ما ۷

گر حلّه عفو تو نباشد که بپوشد
بیرون نرود از تن جان خجل ما ۸

داریم امید از کرمش ورنه ز تقصیر
تقسیر نشد ذرّهٔ فیض از قبل ما ۹