هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و مستی ناشی از نگاه معشوق سخن میگوید. او توصیف میکند که چگونه نگاه و غمزههای معشوق، هوشمندان را نیز مست و بیخود میکند. شاعر از درد فراق و اشتیاق وصال مینالد و در پایان، با طلب گشایش دربهای رحمت، امید به وصل را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'مستی' و 'شراب' نیاز به درک ادبی بالاتری دارد.
غزل ۵۹ - زان دو چشمم مدام مست و خراب
زان دو چشمم مدام مست و خراب
می کشم لحظه لحظه جام شراب ۱
می شوی از فورغ حسن آتش
می شوم از نگاه حسرت آب ۲
غمزهٔ شوخ چشم فتّانت
می رباید دل از اولوا الالباب ۳
هوشمندان زنرگس مستت
بیخود افتاده اند مست و خراب ۴
قامتی خواهد آمدم در بر
دوش دیدم قیامتی در خواب ۵
خون دل تا بکی بدیده برم
چون کنم در جگر ندارم آب ۶
در وصلت چو بستهٔ بر فیض
افتح یا مفتح الابواب ۷
می کشم لحظه لحظه جام شراب ۱
می شوی از فورغ حسن آتش
می شوم از نگاه حسرت آب ۲
غمزهٔ شوخ چشم فتّانت
می رباید دل از اولوا الالباب ۳
هوشمندان زنرگس مستت
بیخود افتاده اند مست و خراب ۴
قامتی خواهد آمدم در بر
دوش دیدم قیامتی در خواب ۵
خون دل تا بکی بدیده برم
چون کنم در جگر ندارم آب ۶
در وصلت چو بستهٔ بر فیض
افتح یا مفتح الابواب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۸ - ای که چون عمر می روی به شتاب
گوهر بعدی:غزل ۶۰ - گرنکندی بسته ماند اینجا دلت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
