غزل ۵۸ - ای که چون عمر می روی به شتاب

ای که چون عمر می روی به شتاب
خستگان را به غمزه ای دریاب ۱

گر وفا می کنی به وعده ی قتل
کارم از دست می رود به شتاب ۲

غم تو راحت دل غمگین
عشقت آرام سینه های کباب ۳

بی خودم کن از آن لب میگون
تشنه ای را به جرعه ای دریاب ۴

شب نشستم به یاد ابرویت
پشت بر خواب و روی در محراب ۵

عاشقان را سر غنودن نیست
دیدهٔ بی دلان ندارد خواب ۶

خواب در چشم من چه سان آید
چون دمی نیست خالی از سیلاب ۷

بر رخم بسته تا بکی در وصل
افتتح یا مفتح الابواب ۸

فیض آن دم به دوست پیوندی
که نباشی تو در میانه حجاب ۹