غزل ۲۴۸ - چه عیش آنرا که سودائی ندارد

چه عیش آنرا که سودائی ندارد
سر شوریده در پائی ندارد ۱

چه لذت یابد از عمر آنکه در سر
خیال سرو بالائی ندارد ۲

چه حظ از زندگی دارد که در دل
جمال ماه سیمائی ندارد ۳

ز چشم بیفروغش بهرهٔ نیست
که در روئی تماشائی ندارد ۴

تنش بیجان دلش خالی ز معنی است
که در سر عشق زیبائی ندارد ۵

کسی کو عشق و مأوایش نباشد
بعالم هیچ مأوائی ندارد ۶

برون باید فکند آن سینه از دل
که در سر شور و غوغائی ندارد ۷

کسی کو را بکوی عشق ره نیست
بزندانست صحرائی ندارد ۸

چو فیض آنکس که با عشق آشنا شد
دلش دیگر تمنائی ندارد ۹