غزل ۲۶۶ - لعل لب تو چه با شکر کرد

لعل لب تو چه با شکر کرد
وان لؤلؤ تر چه با گهر کرد ۱

زلف و خالت چه کرد با مهر
چشم و ابرو چه با قمر کرد ۲

رفتار خوشت چه کرد با سرو
گفتار خوشت چه با شکر کرد ۳

آب و رنگت چو کرد با گل
سیب ذقنت چه با ثمر کرد ۴

لطف و قهرت چه کرد با جان
هجر تو چه با دل و جگر کرد ۵

چشم خوش مست تو چه پرداخت
چون جانب عاشقان نظر کرد ۶

ایزد روزی که حسن میساخت
حسن تو ز نشاءه دگر کرد ۷

بر خورد ز عمر هر که یکبار
بر صفحهٔ عارضت نظر کرد ۸

امروز نسیم بوی جان داشت
مانا بحوالیت گذر کرد ۹

وصف حسن تو فیض میگفت
چون نتوانست مختصر کرد ۱۰