غزل ۳۷۳ - چون غم غم عشق تو بود زار توان بود

چون غم غم عشق تو بود زار توان بود
چون عز همه عزّ تو بود خوار توان بود ۱

بازار جهان را چو غمت نیست متاعی
هرچند فروشند خریدار توان بود ۲

گر عافیت اینست که این پنجه آن راست
شکرانه بیماری بیمار توان بود ۳

یکذره گر از مهر تو ناید بدل و جان
بر هر دو جهان قاسم انوار توان بود ۴

یکدم گر از آن زلف دو تا بوی توان برد
عمری دو جهان را همه عطار توان بود ۵

در میکده لطف تو بی‌خویش توان زیست
در مصطبهٔ قهر تو هشیار توان بود ۶

در حضرت قهر تو خطائی نتوان کرد
در مشهد عفو تو خطاکار توان بود ۷

گر باغ تماشای ترا در نگشاید
در حسرت آن در پس دیوار توان بود ۸

گر روی تو در خواب نمایند بعشاق
حاشا دمی از شوق تو بیدار توان بود ۹

چون ناصر مستان ز خود رسته تو باشی
منصور توان بودن و بردار توان بود ۱۰

ای فیض طلب کن که طلب چون طلب اوست
گر بیهده باشد که طلب کار توان بود ۱۱