غزل ۳۸۲ - کجا میرود روح و کی میرود

کجا میرود روح و کی میرود
کجا و کی از پیش وی میرود ۱

کجا و کی و کی بود روح را
که این هر دو تن راز پی میرود ۲

زامر خدایست روح و خدا
کی آید بجائی و کی میرود ۳

چو بیخود شوی دانی این راز را
که در بیخودی دل بوی میرود ۴

می عشق آگاه سازد ترا
که غفلت بدین گونه می میرود ۵

بجز مستی و عشق و شور جنون
ز پیش تو این کار کی میرود ۶

دمی سوی ما آ تماشای را
ببین تا چه غوغای می میرود ۷

چنین بر زمین ریخت خم می ز خویش
چنان بر فلک‌های و هی میرود ۸

که تا پشت ماهی رسیده است می
که تا زهره آواز نی میرود ۹

دمی فیض را چون برآید چنین
خرد را دگر کی ز پی میرود ۱۰