غزل ۴۰۰ - ای دل مخواه کام که حاصل نمیشود

ای دل مخواه کام که حاصل نمیشود
حق از برای کام تو باطل نمیشود ۱

لذت شناس نیست که از دوست غافلست
لذت کسی شناخت که غافل نمیشود ۲

تا جا گرفته عشق تو در سینه یک نفس
از دل خیال روی تو زایل نمی شود ۳

زنده است انکه در ره تو می شود شهید
مرده است آنکه بهر تو بسمل نمیشود ۴

رو دل بدست آر بسعی از گداز تن
تن در گذار تا ندهی دل نمی شود ۵

تن گردهی بآنچه نوشته است در ازل
رنجی که میرسد به تو باطل نمیشود ۶

عاقل اگر به عشق دهد دل میسر است
عاشق ولی بموعظه عاقل نمی شود ۷

جاهل اگر رود زپی علم می شود
عالم محقق است که جاهل نمی شود ۸

ای فیض راه میکده عشق بیش گیر
دل بی طواف میکده کامل نمیشود ۹