غزل ۴۳۵ - مراست دیدن روی تو بی‌نقاب لذیذ

مراست دیدن روی تو بی‌نقاب لذیذ
چنانکه تشنهٔ دو روزه است آب لذیذ ۱

بود لذیذ مرا در بهشت ذوق و صال
چنانکه عابد صد ساله را ثواب لذیذ ۲

بود مراد تو ترک حساب ای زاهد
مراست چون و چراهاش در حساب لذیذ ۳

مرا بروز قیامت پس از لقای حبیب
بود جوار وی و پرسش و خطاب لذیذ ۴

ز حور و قصر بلوز و عسل مگوی که من
جزاوم هیچ نباشد بهیچ باب لذیذ ۵

بود ز چشم خوش یار لذت مستیم
چنانکه عامه را مستی شراب لذیذ ۶

از این جهان غم او انتخاب کردم من
که نزد من غم او هست بیحساب لذیذ ۷

بود ز سینهٔ بربان خود مرا لذت
چنانکه گرسنهٔ را بود کباب لذیذ ۸

نماند صحبت اصحاب را دگر فیضی
مراست فیض‌ همین صحبت کتاب لذیذ ۹