هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از زیبایی معشوق و تأثیر عمیق آن بر خود مینالد و بیان میکند که چگونه اسیر عشق شده و نمیتواند از آن رها شود. همچنین، شاعر به ناتوانی خود در برابر عشق و احساسات شدید اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عشقی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم شعری کلاسیک ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۴۳۴ - از بلای چشم مستت العیاذ
از بلای چشم مستت العیاذ
العیاذ از هر چه هستت العیاذ ۱
تن ز گل نازکتر و دل همچو سنگ
چون توان رستن ز دستت العیاذ ۲
یک نظر کردم برویت شدنشان
از نگاهی روی حسنت العیاذ ۳
شب همه شب نالم از دست غمت
هیچ پروای منستت العیاذ ۴
نالهٔ من ز آسمانها در گذشت
هیچ میگوئی چه استت العیاذ ۵
تا بشادی در برویم بستهٔ
از گشادت همچو بستت العیاذ ۶
فیض صد توبه گر از عشقت رهد
باز میافتد بشستت العیاذ ۷
العیاذ از هر چه هستت العیاذ ۱
تن ز گل نازکتر و دل همچو سنگ
چون توان رستن ز دستت العیاذ ۲
یک نظر کردم برویت شدنشان
از نگاهی روی حسنت العیاذ ۳
شب همه شب نالم از دست غمت
هیچ پروای منستت العیاذ ۴
نالهٔ من ز آسمانها در گذشت
هیچ میگوئی چه استت العیاذ ۵
تا بشادی در برویم بستهٔ
از گشادت همچو بستت العیاذ ۶
فیض صد توبه گر از عشقت رهد
باز میافتد بشستت العیاذ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۳۳ - از نکاه نیم مستت العیاذ
گوهر بعدی:غزل ۴۳۵ - مراست دیدن روی تو بینقاب لذیذ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
