هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و عاشقانه به بیان تجربه‌های روحانی و عشق الهی می‌پردازد. شاعر از تجلی نور الهی، عشق شدید، و حالات روحانی خود سخن می‌گوید و از تأثیرات این عشق بر جسم و روح خود یاد می‌کند. همچنین، به زیبایی‌های معشوق و تأثیرات آن اشاره دارد و در نهایت، از رنج هجران و غرق شدن در دریای عشق می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

غزل ۴۵۷ - تجلی حسنه من معدن النور

تجلی حسنه من معدن النور
فدّک القلب منی دکه الطور ۱

حرزت صاعقا ثم استفقت
رأیت الموت و الاحیا بلاصور ۲

تخرب فی هواه دار جسمی
و لکن بیت قلبی فیه معمور ۳

و من ینظر الی آیات وجهه
یجده مصحفّافی الحسن مسطور ۴

حوالی خده شعرات خضر
کان المسک ممزوج بکافور ۵

و ما الخضراء شعرا حول فیه
فراهم آمدهٔ گرد شکر مور ۶

نهنگ عشق دل را لقمهٔ کرد
چو افتادم در این در یاری پر شور ۷

دموعی بحر و الهجران نیران
من بیچاره غرق بحر مسجور ۸

ازینسان شعرها میگوئی ای فیض
نویسد تا ملک بر رق منشور ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۵۶ - ای در سرم از تو جوش دیگر
گوهر بعدی:غزل ۴۵۸ - میبرد دل را هوا دستم تو گیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.