هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از مولانا یا یکی از شاعران صوفی‌مسلک، بر رابطهٔ عاشقانه و عرفانی بین انسان و خدا تأکید دارد. شاعر توصیه می‌کند که اسرار الهی و عشق را تنها از ذات خداوند، پیامبر (ص) و اهل معرفت بپرسیم و از پرسیدن از ناآگاهان پرهیز کنیم. همچنین، بر فروتنی و رها کردن کبر برای درک حقیقت تأکید شده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از اصطلاحات خاص صوفیانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک رابطهٔ عاشقانهٔ عرفانی نیاز به بلوغ فکری دارد.

غزل ۴۷۱ - درد دل ما ز یار ما پرس

درد دل ما ز یار ما پرس
احوال نهان ز آشنا پرس ۱

چون بنده خدای را شناسد
اوصاف خدا هم از خدا پرس ۲

سرّ اسماء ملک نداند
او ادنی راز مصطفی پرس ۳

رازی که خدا بمصطفی گفت
از غیر مجوز مرتضا پرس ۴

کی می‌داند اسیر تقدیر
اسرار قدر هم از قضا پرس ۵

این مسئله متقیان ندانند
افسانهٔ عشق را ز ما پرس ۶

سر را از کبر ساز خالی
آنگاه سخن ز کبریا پرس ۷

زین شیفته حال دل چه پرسی
زان زلف بجو و از صبا پرس ۸

گر فیض خمش کند ز گفتن
سر خمشی ز گفتها پرس ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۷۰ - در دلم مهر ماهروئی بس
گوهر بعدی:غزل ۴۷۲ - ای نگاه خفته‌ات صیاد کس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.