هوش مصنوعی:
این متن به غمها و دردهای زندگی اشاره میکند و بیان میدارد که این مشکلات بخشی از سرنوشت انسان هستند. همچنین، متن به این نکته میپردازد که هر دردی که از سوی معشوق (حبیب) میآید، خودش درمان و شفای آن درد نیز هست. در نهایت، متن تأکید میکند که شکایت از غم بیمعناست، زیرا غم از جانب خداوند است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری داشته باشد.
غزل ۴۹۷ - غم با دلت آشناست ای فیض
غم با دلت آشناست ای فیض
جانت هدف بلاست ای فیض ۱
هر درد و غمی که روز و شب زاد
بر جان و دلت قضاست ای فیض ۲
هر فتنه که از سپهر آید
اندر سر تست جایش ای فیض ۳
خم و دردی که از حبیبت
بی مرهم و بی دواست ای فیض ۴
چه زخم و چه درد هرچه او کرد
هم مرهم و هم شفاست ای فیض ۵
رد تو دوا غم تو شادیست
چون روی تو با خداست ای فیض ۶
حاشا که ز غم کنی شکایت
دانی چو غم از کجاست ای فیض ۷
جانت هدف بلاست ای فیض ۱
هر درد و غمی که روز و شب زاد
بر جان و دلت قضاست ای فیض ۲
هر فتنه که از سپهر آید
اندر سر تست جایش ای فیض ۳
خم و دردی که از حبیبت
بی مرهم و بی دواست ای فیض ۴
چه زخم و چه درد هرچه او کرد
هم مرهم و هم شفاست ای فیض ۵
رد تو دوا غم تو شادیست
چون روی تو با خداست ای فیض ۶
حاشا که ز غم کنی شکایت
دانی چو غم از کجاست ای فیض ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۶ - سمآء الناس المعشاق ارض
گوهر بعدی:غزل ۴۹۸ - عمر تو همه هباست ای فیض
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
