غزل ۴۹۸ - عمر تو همه هباست ای فیض

عمر تو همه هباست ای فیض
درد دینت کجاست ای فیض ۱

بهر دنیا مباش غمناک
تا در نگری فناست ای فیض ۲

روی دل ازینجهان بگردان
بنگر که چه در قفاست ای فیض ۳

خود میدانی که در قیامت
ز آشوب و بلا چهاست ای فیض ۴

چون کار ز دست ما برون شد
دردیست که بیدواست ای فیض ۵

ما نا مفتون شاهدانی
رنگ ز ردت گواست ای فیض ۶

کردم بطبیب حال خود عرض
گفت از اثر است ای فیض ۷

گفتم که هوا ز سر بدر شد
گفتا هوا بجاست ای فیض ۸

غافل منشین ز فتنهٔ نفس
این نفس تو اژدهاست ای فیض ۹

بگذار حدیث نفس و بگذر
بس شر که ز گفت خواست ای فیض ۱۰