هوش مصنوعی:
این متن بیانگر نگرش عرفانی و انتقادی به روابط اجتماعی و وابستگی به خلق است. شاعر ترجیح میدهد به جای وابستگی به مردم و رضایت آنها، به خداوند تکیه کند و رنجهای الهی را بر نعمتهای دنیوی ترجیح دهد. او از فریبکاریهای مردم و دامهای آنها میگوید و هشدار میدهد که پیروی از خلق ممکن است به گمراهی بینجامد. در نهایت، شاعر معتقد است که جفای خلق میتواند راهی برای شناخت حق باشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم دقیق این مضامین دچار مشکل شوند.
غزل ۵۴۱ - درد دل مرا نکند به دوای خلق
درد دل مرا نکند به دوای خلق
بیماری خدای بهست از شفای خلق ۱
رنج از خداست راحت و راحت ز خلق رنج
قربان یک بلای خدا صد عطای خلق ۲
صحرا و کوه خوشترم آید ز شهر و ده
صد ره صدای کوه بهست از ندای خلق ۳
هر یک ترا بدام بلای دگر کشد
ای چشم بسته روی مکن در قفای خلق ۴
گویند خلق راه حق ایسنت زینهار
مشنو مرد بسوی جهنم بپای خلق ۵
میکن حذر ز پیروی دیو سیرتان
زنهار سیلی نخوری ز ابتلای خلق ۶
بار گرانشان بدل و جان به و برو
میکش برای حق دو سه روزی بلای خلق ۷
آزار خلق روی دلت سوی حق کند
راهیست سوی معرفت حق جفای خلق ۸
دانی تو فیض آنکه نیاید ز خلق هیچ
بگذر ز گفتگوی ملالت فزای خلق ۹
بیماری خدای بهست از شفای خلق ۱
رنج از خداست راحت و راحت ز خلق رنج
قربان یک بلای خدا صد عطای خلق ۲
صحرا و کوه خوشترم آید ز شهر و ده
صد ره صدای کوه بهست از ندای خلق ۳
هر یک ترا بدام بلای دگر کشد
ای چشم بسته روی مکن در قفای خلق ۴
گویند خلق راه حق ایسنت زینهار
مشنو مرد بسوی جهنم بپای خلق ۵
میکن حذر ز پیروی دیو سیرتان
زنهار سیلی نخوری ز ابتلای خلق ۶
بار گرانشان بدل و جان به و برو
میکش برای حق دو سه روزی بلای خلق ۷
آزار خلق روی دلت سوی حق کند
راهیست سوی معرفت حق جفای خلق ۸
دانی تو فیض آنکه نیاید ز خلق هیچ
بگذر ز گفتگوی ملالت فزای خلق ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۴۰ - بوی گلزار هوست قصه عشق
گوهر بعدی:غزل ۵۴۲ - عاشق که بود غلام معشوق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.